Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

Ευτυχώς που δεν τα έκαμε πίλιες πάλι...

Με ανακούφιση παρακολουθήσαμε τον πρόεδρο Χριστόφια να βγάζει λόγο στην παρουσία του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας Δημήτρη Μεντβέντεφ, από γραπτό (προσεγμένο) κείμενο. Μας ξέφυγε ένας αναστεναγμός ευγνωμοσύνης...


Φανταστείτε να έλεγε και στον Μεντβέντεφ πως... η Ελλάδα εισέβαλε στρατιωτικά στην Κύπρο, και πως ίσως μετά από αυτόν (τον μέγα Τιμονιέρη Χριστόφια) πιθανόν να μην υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία.

Ευτυχώς που δεν του είπε πως δεν θέλει να είναι ο τελευταίος πρόεδρος της ΚΔ, και ΕΛΠΙΖΩ να μην του αράδιασε πάλι  την δακρύβρεκτη ιστορία πως ο παπάς του ήταν χτίστης και ότι το μπαϊράμι και η λαμπρή πρέπει να γιορτάζονται σαν αδέλφια δίδυμα!! 


Ευτυχώς που δεν επανέλαβε τη χτεσινή νέα ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ του ΓΚΑΦΑ (;) αναφερόμενος στην κατεχόμενη Λευκωσία ως "τουρκικό τομέα"!!!!!!!!!

Φυσικά δεν απέφυγε να σύρει και το ρωσικό του (να κάνουμε και λίγη επίδειξη γνώσεων και ρωσομάθειας, ώστε να αντιμετωπιστούμε φιλικότερα) και να δακρύζει σχεδόν από συγκίνηση αναφέροντας την πρώην Σοβιετική Ένωση.

Τελοσπάντων, πέραν από τις γραφικότητες (ευτυχώς περιορίστηκε σε αυτές σήμερα) η επίσκεψη του Ρώσου προέδρου στην Κύπρο είναι ιστορική, εξαίρετης σημαντικότητας, και με πολλαπλά οφέλη.

Οι 16 συμφωνίες που έχουν υπογραφεί, με προεξάρχουσα την συμφωνία για αποφυγή της διπλής φορολογίας, σηματοδοτούν μια νέα ισχυρή ώθηση στις σχέσεις μας με τη Ρωσική Ομοσπονδία, που την έχουμε τρομερή ανάγκη: η διεθνής διάσκεψη για το κυπριακό (ναι, ναι, η λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους, θυμάστε;) είναι επί θύραις, και ο Χριστόφιας αισιοδοξεί ότι για ακόμα μια φορά η Ρωσική Αρκούδα θα μας βοηθήσει να την γλυτώσουμε από του χάρου τα δόντια, όπως έπραξε το 1964 επί Χρουστσιώφ.

Σπασίμπα Ρασσίγια ι ντασβιντάνια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: